Creativiteit als uitlaatklep

Misschien mogen we ons idee van creativiteit een beetje verschuiven.

Want creativiteit zit niet alleen in schilderen, tekenen of iets “moois” maken. Niet alleen in kunst. Niet alleen in beeldend bezig zijn aan een tafel vol materialen.

Creativiteit zit zoveel meer in hoe je naar het leven kijkt. In de intentie die je ergens in legt. In hoe je dingen doet. Hoe je voelt. Hoe je beweegt door je dagen heen.

Je kunt creativiteit eigenlijk door alles heen weven.

In hoe je kookt op een avond waarop je moe bent, maar toch iets zachts voor jezelf wilt maken.
In hoe je jezelf aankleedt op een dag dat je behoefte hebt aan comfort.
In hoe je een hoekje in huis gezellig maakt omdat je verlangt naar rust.
In hoe je tijd doorbrengt wanneer niemand iets van je verwacht.

Maar ook in hoe je omgaat met gedachten. Met emoties. Met alles wat vanbinnen beweegt.

En misschien vergeten we dat soms een beetje.

Omdat creativiteit zo vaak gekoppeld wordt aan presteren. Aan talent. Aan iets goed moeten kunnen.

Terwijl creativiteit juist vaak ontstaat op momenten waarop iets gevoeld wil worden.

Soms zijn er namelijk helemaal geen woorden voor wat er vanbinnen gebeurt. Soms zit iets vast in je lijf, in je hoofd, ergens diep in je borst. En dan kan het helpen om het niet meteen te hoeven begrijpen. Maar het eerst gewoon even te laten bestaan.

Door iets te maken.
Door kleuren te kiezen zonder reden.
Door beelden te verzamelen die voelen als jij.
Door te schrijven zonder dat het mooi hoeft te zijn.
Door met je handen bezig te zijn terwijl je hoofd langzaam zachter wordt.

Dat is ook iets wat veel terugkomt binnen beeldende therapie. Niet omdat het eindresultaat belangrijk is, maar omdat beeld soms dichter bij gevoelens kan komen dan taal. Omdat iets maken ruimte geeft. Beweging. Ontlading. Zachtheid.

Wanneer je creatief bezig bent, verschuift er vaak iets.

De aandacht gaat even weg van het denken, verklaren en oplossen.
En weer een beetje terug naar voelen. Naar ademen. Naar aanwezig zijn in het moment.

En dat hoeft helemaal niet groots te zijn.

Soms zit creativiteit in een wandeling waarbij ineens het licht door de bomen opvalt.
In kleine foto’s maken van dingen die raken.
In een liedje dat precies zegt wat je zelf niet kon verwoorden.
In een kop thee maken en daar echt even voor gaan zitten.

Misschien is creativiteit uiteindelijk niet iets wat je doet.
Maar iets waar je jezelf af en toe weer in terugvindt.